วันอังคารที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2559

DESTINY : 2JAE PRAT 2




มือของผมเลื่อนลงไปที่กางเกงบ็อกเซอร์ของผมที่ยองแจใส่อยู่ แล้วค่อยๆถอดมัน แล้วจัดการกับตัวการที่ทำให้ยองแจกำลังทรมานอยู่ตอนนี้


“ อื้อออ มันเสียว ”


อย่าว่ายองแจเสียวเลย ขนาดผมยังรู้สึกเลย ตอนนี้ผมต้องกลั้นอารมณ์อย่าเพิ่งทำอะไรรุนแรงลงไป ถ้าขืนยองแจเป็นอะไรขึ้นมา ผมอาจจะต้องรู้สึกกว่าเดิม


“ จะ แจบอม ไม่ทรมานหรอ อื้ออ ”


“ ทรมานสิ ”


“ ให้ยองแจทำให้สิ ”


แววตาอ้อนวอนของยองแจ ทำให้ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ผมลุกขึ้นถอดกางเกงแล้วโยนไปที่ไหนสักที่ในห้อง แล้วลงไปนอนแทนที่ยองแจ ตอนนี้ยองแจกำลังทำหน้าที่แทนผมอยู่


“ อือ อื้อ ตรงนั้นแหละ ”


ผมก้มหัวยองแจให้ลงต่ำไปอีก ดูท่าทางวันนี้คงมีศึกใหญ่แล้วแหละ เพราะว่าผมจะไม่ทนแล้ว ผมดึงยองแจให้มานอนลงเหมือนเดิม แล้วไปหยิบถุงยางกับเจลในลิ้นชัก ยังไงก็ต้องปลอดภัยไว้ก่อนครับ


“ ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้มั้ง? ” ยองแจพูดขึ้นตอนที่ผมกำลังฉีดซองถุงยาง


“ คุณไม่ทรมานแล้วหรือไง? ”


“ แม่สอนว่าคนไม่ได้รักกัน ทำแบบนี้ไม่ได้ ”



ผมอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ นี่มันยุคสมัยเทคโนโลยีก้าวหน้าแล้ว ไม่ใช่ยุคหินสักหน่อย ผมไม่สนใจหรอกว่าจะรักหรือไม่รัก ได้ปลดปล่อยก็โอเคแล้วไม่ใช่หรอ?



“ แล้วจะทำไง อยากทรมานแบบนั้นหรอ? ”



“ ไม่มีแต่แล้ว จะให้เอาหรือไม่ก็พูดมาสิวะ ”



ยองแจกัดปากเหมือนกำลังใช้ความคิดอยู่ แต่ดูเหมือนว่ามันยิ่งปลุกอารมณ์ของผมมากขึ้น แล้วดูท่าทางว่ามันจะหยุดเท่านี้แน่ๆ ถ้าผมยังต้องมานั่งรอคำตอบอยู่อย่างนี้



“ มันเจ็บ ”



“ เดี๋ยวทำให้ไม่เจ็บ ” 



“ สัญญา.. ”



ผมไม่รอช้า ผลักยองแจให้นอนลงไปกับเตียงทันที แล้วหยิบเจล มาบีบใส่มือ แล้วทาลงไปที่ช่องทางด้านหลังของยองแจผมใช้นิ้วแหย่เข้าไปช่องทางที่ดูเหมือนไม่มีใครเคยเข้าไป



“ จะ เจ็บ อืออ ”



“ เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว ”



ผมจูบไปที่หน้าผากของยองแจ ไม่รู้ว่าหลังจากวันนี้เราสองคนจะเป็นยังต่อไป แต่ตอนนี้ผมขอปลดปล่อยทุกอย่างออกก่อนแล้วกัน..



“ ฮึก อ๊ะ ” ผมค่อยๆแทรกกายเข้าไปในช่องทางด้านหลังของยองแจ



“ อือ อื้อออ จะ เจ็บ ” ยองแจยังไม่เคย การกระทำแบบนี้อาจทำให้เกิดแผลได้ในได้



ผมคิดว่าเราควรทำให้เสร็จไปเลยที่เดียวดีกว่า เพราะถ้ายังค่อยๆแบบนี้ ถ้าเกิดผมทนไม่ไหว ทำรุนแรงกับยองแจ ผมจะต้องรับผิดชอบไง..



พั่บๆ



ผมเริ่มกระแทกแก่นกายของตัวเองเข้าออก แล้วต้องบังคับตัวเองไม่ให้รุนแรงมากเกินไป ใบหน้าของยองแจเต็มไปด้วยเหงื่อที่ไหลออกมาจากร่างกาย



“ อ่า อ๊ะ อ๊ะ อึก ยะ อย่า ” ยองแจครางออกมาเสียงดัง ทำให้ยาที่ผมกินไปมันทำให้ผมรู้สึกคึกมากขึ้น



“ อึก อ๊ะ อ๊ะ ยะ ยองแจ ”



ผมดูเหมือนคนบ้าที่ไม่คิดอะไรนอกจาก คิดว่าวันนี้เราจะทำกี่รอบดี มันเหมือนว่าผมกลืนน้ำลายตัวเองด้วยซ้ำ ผมคิดว่าตัวเองกำลังหลงผู้ชายคนนี้แล้วแหละ...



“ อ่ะ อ๊ะ อ่าส์ ” ผมกระแทกไปแรงๆสามที ก็ปลดปล่อยออกมา ส่วนยองแจก็ปลดปล่อยออกมาเหมือนกัน แต่ดูท่าทางว่าฤทธิ์ยามันยังไม่หมด



“ ขออีกรอบนะ.. ”



“ อืออ ไม่ไหวแล้ว ”




“ ยองแจก็นอนนิ่งๆสิ เดี๋ยวผมทำเอง.. ”





วันจันทร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2559

SODA & ICE : 18 : SHY {NC}


{ice : youngjae}

                   ผมลุกขึ้นมานั่งแทนที่คุณแจบอม แล้วให้คุณแจบอมนอนลงไปแทน เอาจริงๆมาเที่ยวทั้งที จะต้องมาทำเรื่องแบบนี้ก็หมดสนุกสิครับ ผมก็จะต้องหนีเอาตัวรอดให้ได้

                   “ ทำสิ ” 

                   “ ใจเย็นๆสิ ผมไม่ได้เก่งเหมือนคุณนะ ”

                   “ แล้วใครบอกว่าฉันเก่งละ? ”

                   ทำไมผมรู้สึกเขิน ก็ไม่รู้สิ สำหรับผมเขาเก่งเรื่องแบบนี้จริงๆนะ ถึงแม้จะเคยไปแล้วสองครั้งก็ตามแต่ก็พอรู้ว่าคุณแจบอมเก่งเรื่องแบบนั้นแค่ไหน

                   “ ถ้าอยากเก่ง ให้ฉันสองไหม? ”

                   “ ไม่ต้องหรอกครับ ผมฝึกเองได้ ”

                   คุณแจบอมทำหน้าไม่พอใจ ในสิ่งที่ผมพูดออกมา

                   “ จะไปฝึกกับใคร? ”

                   “ กะ ก็ ฝึกกับตัวเองไงครับ ”

                   “ จะฝึกให้ตัวเองลำบากทำไม มาฝึกกับฉันดีกว่า ”

                   ตอนแรกคิดว่าจะรอดแล้ว สุดท้ายก็ต้องมานอนหมดสภาพอยู่ใต้ร่างของคุณแจบอมจนได้…

                   “ อ่า อ๊ะ อือ อย่าทำแรงสิครับ ” คุณแจบอมที่อยู่บนตัวผม กำลังขยับเอวอย่างรุนแรง ไม่ถนอมกันบ้างเลยหรือไงกัน

                   “ อือ อ่า อีกนิดนะ ทะ ทนหน่อย ” ผมก็อยากจะทนนะ แต่ไม่ทำนานแล้ว มันก็รู้เจ็บเหมือนกัน

                   ฟั่บๆ

                   เสียงกระแทกเข้าออกเสียงดัง ดีที่โรงแรมนี้เป็นโรงแรมส่วนตัวของคุณแจบอม แถมห้องนี้อยู่ชั้นบนคงไม่มีใครได้ยินเสียงหรอกครับ เว้นแต่…

                   “ เบาๆหน่อย ไอ้แจบอม!! กูจะนอน ” เสียงของหัวหน้าดังมาจากระเบียบ ประตูระเบียบที่ดูว่าจะลืมปิด ทำให้เสียงดังออกไป

                   “ อิจฉาสินะ แฟนมึงคงไม่ให้ทำ ” ผมนี่อยากจะตีปากคุณแจบอมจริงๆ

                   “ เออ กูละเซ็ง!! ” หลังจากนั้นห้องที่อยู่ติดกันก็เงียบไป ดูท่าทางว่าจินยองคงจัดการหัวหน้าไปแล้วเรียบร้อย

                   ส่วนคุณแจบอมก็ยังกระแทกเข้าออก โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น จะตายอดตายอยากแล้วขนาดนั้น แต่ตอนนี้เขาจะตายแล้ว

                   “ อ๊ะ อ่า อ๊ะ อ๊ะ ” ผมครางออกมาด้วยความเสียว

                   “ ทำไมแน่นแบบนี้นะ อ่า อ๊ะ ” ผมจิกไปที่กล้ามเนื้อที่แขนของคุณแจบอม ระบายความเจ็บที่กำลังก่อตัวอยู่ด้านล่าง

                   “ บะ เบา หน่อย สิ อ๊ะ อ๊ะ ” ยิ่งพูดก็เหมือนยิ่งยุ ยิ่งห้ามก็ยิ่งกระแทกเข้ามา

                   ฟั่บๆ

                   ผมเริ่มจะไม่ไหวแล้ว เสร็จไปแล้วเกือบสองรอบ แต่คุณแจบอมเพิ่งเสร็จไปรอบเดียวเอง เห็นแบบนี้ก็อึดเหมือนกันนะครับ

                   “ ผะ ผมจะเสร็จแล้วนะ ”

                   “ ฉะ ฉันก็จะเสร็จแล้ว ”

                   “ อ๊ะ อ๊ะ อ่า อ่าส์ ”  น้ำของผมพุ่งออกมาเยอะเหมือนกัน ทั้งๆที่ผมคิดว่ามันคงไม่มีจะไหลออกมาแล้วด้วยซ้ำ

                   “ อ๊ะ อ๊ะ อ่าส์ ”  ส่วนคุณแจบอมก็ไม่ยอมแพ้ ปล่อยออกมาซะเต็มที

                   “ ผมเหนื่อยจัง ” ตามันเริ่มหนักโดยอัตโนมัติ

                   “ นอนไปเลย เดี๋ยวฉันทำความสะอาดให้ ”

                   ผมนี่ยิ้มออกเลยครับ เป็นครั้งแรกหรือเปล่านะ ที่คุณแจบอมทำแบบนี้ให้กับผม เพราะครั้งแรกกับครั้งที่สองพวกเราสองคน ต่างคนต่างไม่สนใจกัน แต่ครั้งนี้ไม่ใช่แบบนั้น…

      
             ขอบคุณนะครับ…